Drífa heiti ég og er þriggja barna móðir. Ég ólst upp á miklu matarheimili sem dóttir foreldra minna sem eru mikið áhugafólk um mat en mamma mín hefur haldið uppi heimasíðunni hanna.is síðasta áratuginn.
Hugmyndin að krakkahorninu kom þegar yngsta dóttir mín var að taka sín fyrstu skref í matarflórunni. Þrátt fyrir að hafa farið í gegnum svipað ferli með eldri börnin mín tvö var margt sem ég þurfti að rifja upp en svo hafa áherslur mínar líka breyst. Þegar fyrsta barnið mitt var að byrja að borða var ég meira að mauka matinn og frysta hann í klakaboxum. Í dag legg ég meiri áherlsu á að dóttir mín kynnist mismunandi áferð og lögun matarins um leið og hún æfir fínhreyfingarnar með því að borða sjálf.
Það er mikill sjarmi að fylgjast með framförum hennar við að borða og hvernig minna og minna ratar á gólfið. Það er ekki síður gaman að sjá hvernig hún velur það fyrst sem henni finnst best á disknum.
Barnahornið er ekki heilagur sannleikur heldur bara byggt á minni reynslu í móðurhlutverkinu. Það getur oft verið áskorun að elda kvöldmat þegar allir eru þreyttir eftir langan dag en það er þess virði að setjast niður og spjalla eftir langan dag. Mín upplifun sem hluti af fimm manna fjölskyldu er að það er langbest að elda okkar eigin kvöldmat, baka okkar eigið brauð og bjóða upp á afmæli með heimagerðum veitingum.
